به گزارش تارک خودرو: لاستیک یک پلیمر هیدروکربنی الاستیک است که از شیره ی کلوئیدی درونی ( شیرابه یا لاستیک خام که به نام لتکس ( Latex ) شناخته می شود ) گونه ی مختلفی از درختان بدست می آید. لاستیک را همچنین می توان از طریق روش های غیر طبیعی یا به عبارتی مصنوعی نیز تولید کرد. لاستیک مصنوعی از طریق پلیمریزه کردن گونه ای از منومرها ( Monomers ) به پلیمرها ( Polymers ) ساخته می شود. این روش های تولید لاستیک، قسمتی از مطالعه وسیع به نام علم پلیمر ( Polymer Science ) و تکنولوژی لاستیک را شکل می دهند. لاستیک طبیعی یا پلی ایزوپرن، الاستومر اصلی در تولید تایر می باشد.

منبع اصلی و تجارتی لتکس طبیعی ( شیرابه یا لاستیک خام ) که برای تولید لاستیک استفاده می شده است، درخت لاستیک ( Rubber Tree ) بوده است. هنری ویکهم ( Henry Wickham ) هزاران عدد از این درخت را در سال ۱۸۷۶ از برزیل به انگلستان منتقل، و اقدام به پرورش و رویاندنشان کرد. پس از آن نشاء این گیاه به کلمبو، اندونزی، سنگاپور و مالایا فرستاده شد؛ بطوریکه بعدها مالایا به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان لاستیک خام تبدیل شد.

از درختان دیگری که حاوی لتکس می باشند، می توان به Figs ( درخت انجیر )، Euphorbias و Dandelion اشاره کرد. هر چند که اینها جزو منابع اصلی تولید لاستیک نمی باشند، اما آلمان ها در طول جنگ جهانی دوم تلاشی را برای استفاده از این درختان به عمل آوردند؛ زیرا در آن زمان دستشان از مناطقی که تولید کننده ی اصلی لاستیک خام بودند، کوتاه شده بود. این تلاش ها بعدها با تولید لاستیک مصنوعی کم رنگ شد.

در هندوستان، کشت تجاری درخت لاستیک بوسیله کشاورزان بریتانیایی معرفی شد؛ اگر چه کوشش های آزمایشی برای رویاندن درخت لاستیک در ابعاد تجاری، بسیار قبل تر، یعنی در سال ۱۸۷۳، در کلکته آغاز شده بود. اما اولین نهالستانی که برای تولید تجاری لاستیک در هندوستان راه اندازی شد، به سال ۱۹۰۲ باز می گردد.

اهمیت تولید لاستیک در هندوستان به دلایل استراتژیکی و امنیتی، در طول جنگ جهانی دوم، برای دولتمردان این کشور بیشتر آشکار شد. بعد از جنگ جهانی دوم نیز پرورش دهندگان درخت لاستیک برای تشکیل ارگانی دائمی، برای پیگیری در تشکیل صنایع مورد نیاز بعد از مرحله پرورش درخت و جمع آوری شیرابه، تقاضاهایی را به دولت منتقل کردند. بنابراین حکومت هند در سال ۱۹۴۵ کمیته ای را تشکیل داد، تا به بررسی پیشنهادهای موجود بپردازد. پس از آن بر اساس پیشنهاد کمیته، حکومت هند در سال ۱۹۴۷ اقدام به تشکیل صنایع تولید و فروش لاستیک کرد.

نزدیک به ۲۱ میلیون تن لاستیک در سال ۲۰۰۵ تولید شد، که از این میان ۴۲% آن طبیعی بوده است. امروزه آسیا از منابع اصلی لاستیک طبیعی بشمار می رود که تولید حدود ۹۴% لاستیک طبیعی را در سال ۲۰۰۵ برعهده داشته است. همچنین سه کشور بزرگ تولید کننده ی لاستیک یعنی اندونزی، مالزی و تایلند روی هم رفته نزدیک به ۷۲% از تولید همه ی لاستیک های طبیعی را بر عهده داشته اند.

 

 

منبع: تکنولوژی شاسی خودرو، انتشارات پارتیان، مهندس حسین رمضانی

 

دیدگاهتان را بنویسید