۱- شرکت فایرستون (‌ Firestone Tire and Rubber Company ):

به گزارش تارک خودرو: شرکت لاستیک و تایر فایرستون توسط هاروی فایرستون در سال ۱۹۰۰ میلادی، به منظور تولید تایرهای بادی برای مصرف در واگن ها، وسایل نقلیه ی کوچک و چرخ هایی با فرمهایی مختلف، تاسیس شد.

فایرستون خیلی زود متوجه شد که پتانسیل فراوانی برای فروش تایرهای اتومبیل وجود دارد؛ به همین دلیل کمپانی او نیز با درک این مطلب، خیلی زود در زمینه ی تولید تایر پیشگام سایرین گردید.

کمپانی که عملیات کاری خود را از سال ۱۹۰۰ میلادی با ۱۲ نفر آغاز کرده بود، در سال ۱۹۰۶ توسط هنری فورد برای اولین تولید انبوه اتومبیل در آمریکا انتخاب شد. در مجموع، فایرستون و گودیر بزرگترین تولیدکنندگان تایر اتومبیل در آمریکای شمالی برای بیش از سه چهارم قرن بودند.

در سال ۱۹۲۶، فایرستون یکی از بزرگترین نهالستان های کائوچوی ( لاستیک – Rubber ) دنیا را در لیبریا، در غرب آفریقا، ایجاد کرد. ( در فرهنگ فارسی عمید در معنی کائوچو ( کائوچوک – Caoutchouc ) آمده است: ماده ای است که از تنه ی درخت انجیر مخصوصی که در استرالیا و در بعضی از نواحی جنوبی آسیا می روید، گرفته می شود. بلندی این درخت که به ۳۰ متر می رسد؛ دارای برگ هایی ساده، بیضی شکل، ستبر و براق است. شیرابه ی آن را وقتی گرم کنند کائوچوی خام به دست می آید. )

 

۲- شرکت گودریچ ( Goodrich Corporation ):

شرکت گودریچ، یک کمپانی صنایع هوایی در کارولینای شمالی است، که در سال ۱۸۷۰ توسط دکتر بنجامین فرانکلین گودریچ ( Dr. Benjamin Franklin Goodrich ) بنا نهاده شد.

اگر چه گودریچ هنوز نامی معروف در صنایع تایر سازی دنیا است؛ اما موسسه ی گودریچ از سال ۱۹۸۸ از تجارت تایر خارج شد، و کسب و کار تایر و استفاده از نام خود را میشلین واگذار کرد.

 

۳- شرکت گودیر ( Goodyear Tire and Rubber Company ):

شرکت لاستیک و تایر گودیر که در سال ۱۸۹۸ توسط فرانک سیبرلینگ ( Frank Seiberling ) در اوهایو بنا نهاده شد، برای اتومبیل، خودروی مسابقه ای، هواپیما و ماشین آلات سنگین تایر تولید می کند. علاوه بر اینها، این شرکت در زمینه ی تولید لوله های پلاستیکی، زیره ی کفش و قطعاتی از پرینترهای الکترونیکی فعالیت دارد؛ همچنین بطور گسترده و برنامه ریزی شده ای، مشغول انجام طرح هایی در زمینه های علوم فضایی، نظامی و صنایع تکنولوژی های سخت افزاری می باشند.

شرکت گودیر از معدود شرکت های قدیمی و با سابقه ای است که به نام موسس و پایه گذارش نامگذاری نشده، و به نام چارلز گودیر که ولکانیزه کردن لاستیک را در سال ۱۸۳۹ کشف کرد، نامگذاری شده است.

اولین تایرهای تولیدی گودیر به دلیل قابلیت بازیافتی که داشتند، و همچنین عدم نیاز به مراقبت زیاد، از استقبال عمومی خوبی برخوردار شدند.

در سال ۱۹۰۱ فرانک سیبرلینگ برای هنری فورد ( Henry Ford ) تایر خودروهای مسابقه ای را فراهم نمود، و در سال ۱۹۰۸ فورد خودروی مدل T را با تایرهای گودیر به بازار عرضه کرد. یک سال بعد از این ماجرا، یعنی در سال ۱۹۰۹، گودیر اولین تایر هواپیمای خود را تولید کرد.

 

شرکت گودیر که امروزه در سراسر جهان به خاطر کشتی های هوایی اش معروف است، در سال ۱۹۱۱ تلاشی را برای طراحی کشتی هوایی ( Air Ship ) آغاز کرد. کشتی هوایی که نتیجه تلاش های گودیر برای ورود به عرصه ی صنایع هوا فضا بعد از جنگ جهانی دوم بود، امروزه به یکی از مشخص ترین نمادهای تبلیغی در آمریکا تبدیل شده است.

 

گودیر در سال ۱۹۶۷ تایر بایاسی را معرفی کرد، که آج های پهن تری نسبت به سایر تایرهای موجود در فروشگاه ها داشت، و در آن از تسمه های کمربندی فایبرگلاس استفاده شده بود. این تایر که پلی گلس ( Polyglas ) نام داشت، نهایتا به سرعت جای خود را به تایرهای رادیال با تسمه های فولادی که در حدود سال ۱۹۷۵ از مدل های اصلی بودند، واگذار کرد.

 

۴- شرکت میشلین ( Michelin Tire Manufacturing Company ):

میشلین که شرکتی فرانسوی در زمینه ی تولید تایر است، توسط دو برادر به نام های ادوارد و آندره میشلین ( Edourad and Andre Michelin ) در فرانسه بنا نهاده شد.

یک روز یک دوچرخ سوار که تایر بادی دوچرخه اش نیاز به تعمیر داشت، وارد کارخانه شد. تایر به رینگ چسبیده بود. جدا کردن تایر و تعمیر آن سه ساعت طول کشید. پس از تعمیر نیز باید دوچرخه در طول شب رها می شد، تا چسب خشک شود. روز بعد ادوارد میشلین دوچرخه تعمیر شده را به حیاط کارخانه برد تا آزمایش کند؛ اما بعد از چند صد متر، تایر دوباره خراب شد. بعد از این ماجرا ادوارد و برادرش با ذوق و شوق فراوان بر روی تایر بادی کار کردند، تا تایر بدون نیاز به چسبیدن به رینگ تولید کنند.

میشلین در ۲۸ می ۱۸۸۸ میلادی بنا نهاده شد و در سال ۱۸۹۱ اولین تایر بادی قابل تعویض خود را به ثبت رساند. میشلین تعدادی نوآوری و بدعت در تولید تایر ایجاد کرد؛ از آن جمله می توان به تایرهای رادیال که در سال ۱۹۴۶ عرضه شدند، اشاره کرد.

میشلین در سال ۱۹۸۸، کارخانجات لاستیک و تایرسازی آمریکایی گودریچ را که در سال ۱۸۷۰ بنا نهاده شده بود، خریداری کرد.

اولین حضور میشلین در مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک به سال ۱۹۷۷ بر می گردد؛ زمانی که شرکت رنو توسعه ی خودروهای مجهز به توربوشارژر خود را آغاز کرده بود؛ همچنین این میشلین بود که تایرهای رادیال را به مسابقات فرمول یک معرفی و عرضه کرد.

 

 

منبع: تکنولوژی شاسی خودرو، انتشارات پارتیان، مهندس حسین رمضانی

 

دیدگاهتان را بنویسید