کمک فنر خودرو

کمک فنر یا آن چیزی که ما در کاربردهای فنی و تکنیکی خفه کننده (میرا کننده) می نامیم، وسیله ای مکانیکی است که ضربات و تکان های ناگهانی را مستهلک، و انرژی جنبشی را اتلاف و پراکنده می کند؛ در واقع می توانیم این قطعه را شبیه مقاومت در مدارات الکتریکی RLC بدانیم.

کمک فنر یک وسیله ی هیدرولیکی لوله مانند است که در نزدیکی هر چرخ نصب می شود، تا نوسانات فنرها را کنترل و میرا کند. برای این منظور یک سر کمک فنر به اتاق خودرو یا شاسی متصل می شود، و سر دیگرش به عضوی متحرک از سیستم تعلیق، مانند پوسته ی اکسل یا طبق، متصل می گردد؛ بطوریکه در این وضعیت، حرکت فنر سبب افزایش و کاهش طول کمک فنر می گردد.

از آنجایی که کمک فنرها باید انرژی وارد شده را جذب یا تلف کنند، یکی از ملاحظاتی که در هنگام طراحی یا انتخاب کمک فنر با آن روبرو می شویم، محلی است که این انرژی را دریافت می کند. در بسیاری از میراکننده های مکانیکی (Dashpots) انرژی ورودی به گرما تبدیل شده، و جذب سیال هیدرولیکی ویسکوز (لزج، چسبناک) می شود. بنابراین در سیلندرهای هیدرولیکی این میراکننده ها، سیال هیدرولیکی گرم می شود؛ و در سیلندرهای بادی، هوا گرم می شود و معمولا در اتمسفر تخلیه می گردد. همچنین در سایر میراکننده های مکانیکی، مانند انواع الکترومغناطیسی، انرژی اتلاف شده را می توان ذخیره و سپس استفاده کرد (در ادامه کمک فنری به شما معرفی می گردد، که می تواند جریان الکتریکی تولید کند، و به مصرف سایر قسمت های برقی خودرو برساند).

کمک فنرهای پنوماتیکی و هیدرولیکی، معمولا شامل نوعی سیلندر پیستون می باشند، که داخل سیلندرشان با سیالات هیدرولیکی یا هوا پر شده است؛ که این ترکیب سیلندر پیستون پر شده با سیال هیدرولیکی را خفه کن (ضربه گیر، میراکننده، متعادل کننده) می نامند.

کمک فنرها بخش مهمی از تعلیق اتومبیل و موتور سیکلت، ابزار یا ارابه ی فرود هواپیما (Aircraft Undercarriage Or Landing Gear) و تکیه گاه بسیاری از ماشین آلات صنعتی را تشکیل می دهند. علاوه بر این ها، کمک فنرهای بزرگ در مهندسی ساختمان به منظور محافظت از ساختمان در برابر آسیب های زمین لرزه و رزونانس بکار می روند.

 

عکس

شکل ۱۸-۳- کاربرد کمک فنر در خودرو و موتور سیکلت

 

عکس

شکل ۱۹-۳- کاربرد کمک فنر در هواپیما

 

کمک فنر در وسایل نقلیه اثرات ناخوشایند حرکت بر روی مسیرهای ناهموار را کاهش داده، و کیفیت رانندگی را بهبود می بخشد. بدون کمک فنر، وسیله ی نقلیه حرکتی پر افت و خیز خواهد داشت؛ بطوریکه انرژی در فنر ذخیره شده، و سپس در وسیله ی نقلیه آزاد می گردد، و حدود حرکت تعلیق بطور فوق العاده ای افزایش می یابد.

کنترل حرکت های بیش از حد تعلیق، بدون استفاده از کمک فنر، نیازمند وجود فنرهای سفتی (ضریب بیشتر) است که راحتی راندن را کاهش می دهند. وجود کمک فنر در سیستم تعلیق، میزان جهش و حرکت تعلیق را در مواجهه با دست اندازها و ناهمواری ها کنترل، و امکان استفاده از فنرهای نرم (ضریب کمتر) را فراهم می کند.

 

حال به بررسی ساختمان و عملکرد چند نمونه کمک فنر می پردازیم:

۱- کمک فنر دو لوله ای:

 

0 دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *